14.8.17

Κωστή Παλαμά, Κακή φωτιά



Κακή φωτιά

Εγώ είμ' εδώ ανυπόταχτος και παραστρατισμένος,
εγώ δαγκώνω με θυμό της φτώχειας το ψωμί,
νόθος της τέχνης είμ' εγώ και της ιδέας διωγμένος
από μιαν έγνοια ο νους θολός, δαρμένο το κορμί.

Ο λύχνος μου στης ιερής μελέτης το τραπέζι
σαν ένα νεκροκάντηλο στα μάτια μου αχνοπαίζει
όλα πολέμια κρύα βιβλία, κοντύλια και χαρτιά.
Με καίει κακιά φωτιά.

Εμέ η ζωή μου πλάνεμα και η γέννησή μου λάθος
το λόγο δεν ορέγομαι, δεν ξέρω το ρυθμό
σέρνουν εμένα δυό άλογα, τ' αράπικο το πάθος
και τ΄ αφροστάλαχτο όνειρο μπορεί και στο γκρεμό.


Δάνειο από ΕΔΩ

7.8.17

Νικος Εγγονόπουλος, Ο υπερρεαλισμός της ατέρμονος ζωής

Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΤΕΡΜΟΝΟΣ ΖΩΗΣ

εις Τριστάνο Tzara
η σαρμανίτσα του ποιητού
είναι το νεκρικό κιβούρι
του
κι η κουδουνίστρα που βάζουνε
στα βρεφικά του χέρια
είναι το κυπαρίσσι
που θα φυτρώση
πάνω στον τάφο του
γιατί
— παρ’ όλες τις πικρίες που τόνε ποτίζουνε —
ο ποιητής
την άρνηση του θανάτου φέρνει μαζί του
κι ακόμη
είν’ αυτός τούτος
του θανάτου η άρνηση
κι έτσι
το νεκρικό κιβούρι του ποιητού
θα γενή πάλε η σαρμανίτσα του
του τάφου του το κυπαρίσσι
πάλι η κουδουνίστρα
που θα κραδαίνη
στα φωτεινά τα χέρια
του
Νίκος Εγγονόπουλος, 1978
[...] ακούσατε τα λόγια αυτά του ποιητή:
το άνομο ψωμί δεν ωφελεί
υπάρχει οπωσδήποτε Θεός:
τι κρίμα όμως ναν’ οι ανθρώποι τόσο λίγοι!

29.7.17

Polyphonic Songs of Corsica - Πολυφωνικά τραγούδια της Κορσικής



Αυτά τα υψηλά φωνητικά διακοσμημένα θρησκευτικά και κοσμικά ποιητικά τραγούδια προέρχονται από μια τοπική ομάδα τραγουδιστών (Η Φωνή της Κοινότητας), οι περισσότεροι από τους οποίους δεν γνωρίζουν να διαβάζουν μουσική, αλλά τραγουδούν εξαιρετικά περίπλοκα παραδοσιακά τραγούδια με μια ακατέργαστη, ζεστή ενέργεια. Οι αρμονίες είναι συχνά σε αρχαία παράλληλα πέμπτα, σε φυσικό μη εκπαιδευμένο συντονισμό των ρυθμών, που μερικές φορές γλιστράνε στη θέση τους με συγκίνηση. Μερικές φορές φαντάζουν σαν πολλές φωνές μαζί και μια λαμπρή χορδή στη μέση. Αυτή είναι πραγματικά μια μουσική που σε συνεπαίρνει με ειλικρίνεια.


Highly ornamented religious and secular poetical chants come from a local group of singers ("E Voce Di U Cumune" -- "The Voice of the Community"), most of whom do not read music, yet sing remarkably complex traditional styles with a raw, warm energy. Harmonies are often in ancient parallel fifths, in natural non-"trained" modal tuning, at times sliding into place with emotion. Sometimes several voices ornament together and a glorious chord emerges from the midst. This is truly moving and honest music.

Content - Περιεχόμενα

01. Lettera a Mamma 04:39 
02. Terzini Guagnesi 02:57 
03. Ecca bella 03:26 
04. Versu balaninu 03:32 
05. Sette galera 05:16 
06. Ponte novu 03:11 
07. U primu fiore 02:38 
08. Asperges me 01:59 
09. Kyrie eleison 12:26 
10. Sanctus 06:04 
11. Agnus Dei 04:04 
12. Salmu 04:07 
13. Lode di u sepolcro 05:13

και για περισσότερα αυτός ο σύνδεσμος: http://thoughts-of-a-greek.pblogs.gr... Το βρήκα ενδιαφέρον!

ΚAΡΛΟΣ ΧΕΡΜΑΝ ΜΠΕΛΙ, ΠΟΙΗΜΑ

Περού, 1927

Η αγάπη μας δε βρίσκεται στα αντίστοιχα
κι αγνά γεννητικά μας όργανα, η αγάπη μας
δε βρίσκεται στο στόμα, ούτε στα χέρια:
όλη η αγάπη μας φυλάγεται με τους παλμούς
κάτω από το άσπιλο αίμα των ματιών.
Η αγάπη μου, η αγάπη σου, προσμένουν
το θάνατο να πάρει τα κόκαλα, το δόντι και το νύχι,
προσμένουνε πως στην κοιλάδα μόνο
τα μάτια σου, τα μάτια μου, θα μείνουν ενωμένα,
έξω απ΄ την τροχιά τους να κοιτάζονται,
πιο πολύ σαν δυο άστρα, ή σαν ένα.

Μετάφραση από το ισπανικό Ρήγας Καππάτος

(Από τα εκατό ωραιότερα ερωτικά ποιήματα της Ισπανικής Γλώσσας, εκδόσεις Εκάτη)

δάνειο από το ιστολόγιο του Νίκου Τομαρά!

27.7.17

Corsica, Petru Guelfucci

τραγούδι νοσταλγίας...

In a corner of the world


There's a small place of tenderness


Inside my heart, majestic


Its purity is overwhelming


Marvellous jewel


Don't look for anything like it


you won't find its peer


It's unique, alone and dear.



Corsica.



It always provokes so much envy


This piece of rock in the middle of the sea


Shining treasure


Sacred as an altar.


Calm, sweet like a lamb


Generous and welcoming


Yet stubborn and rebellious


If one despises its people.

23.7.17

Solo le pido a dios, León Gieco

..βεβαίως με  την Μερσέντες Σόσα... 
Εδώ μια αυθαίρετη - συγχωρέστε με - μετάφραση δική μου ...


Μόνο αυτό ζητάω απ' το θεό
μπροστά στον πόνο να μην αδιαφορώ
κι ο μαύρος θάνατος να μη με βρει
άδεια και μόνη,
χωρίς το χρέος μου να χω κάνει

Μόνο αυτό ζητάω απ' το θεό
στο άδικο να μην αδιαφορώ
να μη γυρίζω το άλλο μάγουλο
όταν νύχια ξεσκίζουν τη ζωή μου

Μόνο αυτό ζητάω απ' το θεό
μες στην αμάχη να μην αδιαφορώ
είναι θηρίο και κατατρώει
το μέσα το αγνό του ανθρώπου

Μόνο αυτό ζητάω απ' το θεό
μπροστά στο δόλο να μην αδιαφορώ
κι αν ο ένας ο προδότης κυριαρχεί μες στους πολλούς
εύκολα η προδοσία του να μην ξεχαστεί.

Μόνο αυτό ζητάω απ' το θεό
μπροστά στο μέλλον να μην αδιαφορώ
χωρίς ελπίδα είναι ο ξενιτεμός
ζωη σε αλαργινο πολιτισμό.

Μόνο αυτό ζητάω απ' το θεό
μες στην αμάχη να μην αδιαφορώ
είναι θηρίο και κατατρώει
το μέσα το αγνό του ανθρώπου

21.7.17

La Llorona, η γυναίκα που θρηνεί

Μ

Για το τραγούδι και την καταγωγή του: https://en.m.wikipedia.org/wiki/La_Llorona_(song)

Δεν ξέρω τι έπαθαν τα λουλούδια, llorona,
Τα  άνθη της ταφόπλακας
Και σαν τα φυσάει ο άνεμος, llorona,
Μοιάζουν να θρηνούν.
Aχ, llorona μου, είσαι ο δικός μου κυκαιωνας
 Ξεμακρυνα  από την αγάπη σου, llorona.
Αλλά κανείς δεν θα με κάνει  να σε ξεχάσω.
 Ένας Ιησούς   από σίδερο, llorona,
Άκουσε  τον καημό  μου.
 κι απ'  τον καημό μου, llorona, έκλαψε και ο Ιησούς.
 Αχ llorona μου. Llorona  στους ασφοδέλους μέσα
Όποιος δεν νογάει από  έρωτα, llorona,
Δεν ξέρει τι θα πει μαρτύριο.
Δύο φιλιά κουβαλώ στην ψυχή μου, llorona,
πάντα μαζί μου τα ΄χω
To ύστατο της μάνας μου, αχ llorona, και το πρώτο το δικό σου.
 Aχ llorona μου, llorona, πάρε με στο ποτάμι.
Σκέπασέ με στην κάπα σου μέσα , llorona, το κρύο με παγώνει .
Με λένε "ο μαύρος άντρας", llorona, Σκοτεινός και τρυφερός
Είμαι σαν το πράσινο πιπέρι , llorona, το καυτερό και νόστιμο .
 Aχ llorona μου, llorona, πάρε με στο ποτάμι.
Σκέπασέ με στην κάπα σου μέσα , llorona, το κρύο με παγώνει.
Σ΄αγαπώ, llorona, με θέλεις; θέλεις να σ' αγαπήσω κι άλλο;
Σου έχω δώσει την ζωή μου, llorona,
Τι άλλο θέλεις; Θέλεις κι άλλο;

14.7.17

Ζαν Ζιονο, Ο Άνθρωπος που φύτευε δέντρα

Εισαγωγή
Για ν' αποκαλύψεις τα εξαιρετικά χαρίσματα  του χαρακτήρα κάποιου ανθρώπου, πρέπει να έχεις την κακή τύχη να παρατηρείς τη δράση του για πολλά χρόνια.  Αν αυτή η δράση στερείται εγωισμού,  αν κίνητρό της είναι μια απαράμιλλη γενναιοδωρία, αν είναι απολύτως σίγουρο ότι δεν κρύβει καμία υστεροβουλία και, επί πλέον, έχει αφήσει αρκετά σημάδια πάνω στη  γη, τότε χωρίς αμφιβολία βρισκόμαστε σε έναν εξαίρετο χαρακτήρα.
Ζαν Ζιονο, "Ο Άνθρωπος που φύτευε δέντρα"
Μετάφραση: Σωκρατης Α. Σεφεριάδης 
Έκδοσεις Κόαν

12.7.17

Έρωτας κι έρωτας ξανά, Derek Walcott


Θα 'ρθει καιρός
που μ' έξαρση
θα καλωσορίζεις τον εαυτό σου
σαν θα φτάνεις στη δική σου πόρτα,
στον δικό σου καθρέφτη,
κι ο ένας χαμογελώντας
θα καλωσορίζει τον άλλο
και κάτσ' εδώ θα λέει.
Τρώγε.
Θ' αγαπήσεις ξανά τον ξένο που ήταν ο εαυτός σου.
Δώσε κρασί.
Δώσε ψωμί.
Δώσε πίσω την καρδιά σου
στον εαυτό της, στον άγνωστο που σ' αγάπησε
όλη σου τη ζωή, που εσύ αγνόησες
για κάποιον άλλο, που σ' έχει αποστηθίσει.
Κατέβασε τα ερωτικά γράμματα απ' το ράφι,
τις φωτογραφίες, τα απελπισμένα σημειώματα,
ξεφλούδισε από τον καθρέφτη την εικόνα σου.
Κάθισε.
Απόλαυσε τη ζωή σου.

D. Walcott, «Έρωτας κι έρωτας ξανά»
(μτφρ.: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ και Στέφανος Παπαδόπουλος, εκδ. Καστανιώτης)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...